In 2013 bestond de Radboud Universiteit, in 1923 opgericht als Katholieke Universiteit Nijmegen, 90 jaar. Al sinds de jaren ’70 bevinden alle instituutsgebouwen, de aula, de universiteitsbibliotheek en het Radboudumc zich op de campus Heyendaal. Maar bij de oprichting van de universiteit was dat anders. Bij het jubileum in 2013 ontstond het idee om die geschiedenis van de universiteit in de stad zichtbaar te maken. De keuze viel op tegels die het verhaal vertelden van die plek.
[Lees meer…] overTegeltableauJan Jacobs Mulder en de kunst van het herinneren
In 1982 kwam ik voor het eerst in Nijmegen. Een vriend was hier gaan studeren en ik logeerde een paar dagen bij hem. Ik herinner me dat ik, onderweg naar de universiteit, op de hoek van de Heyendaalseweg en de Kapittelweg, werd getroffen door een groot kunstwerk van roestige stalen platen.
[Lees meer…] overJan Jacobs Mulder en de kunst van het herinnerenCampus mineralis
Fantasieloos, lelijk, blokkendozen, snel afbreken. Het toppunt was ‘misdaad tegen de menselijkheid’. Over weinig zaken hebben zo veel mensen een oordeel als over moderne architectuur. Nu heb je als architect te maken met zeer uiteenlopende zaken.
Allereerst moet je ontwerp technisch deugen, het mag niet op een andere manier gebreken vertonen, laat staan instorten. Denk aan de Ponte Morandi in Genua. Behalve de slachtoffers die daar te betreuren zijn geweest, heeft het instorten van de brug de hele stad ontwricht. En dat nu al bijna een jaar.
De anamorfosen van de Radboud Universiteit
Change perspective! Met die slogan wil de Radboud Universiteit de komende jaren studenten en medewerkers aan zich binden. Niet langer de wetenschap benaderen vanuit vaste gezichtspunten, maar vraagstukken ook eens van een andere kant bekijken. Om dat idee te benadrukken heeft de universiteit enkele tijdelijke kunstwerken laten maken. 3D-tekeningen worden ze genoemd. Maar het zijn geen drie dimensies, de werken zijn zo plat als een dubbeltje. Ze wekken alleen de indruk van diepte, het is een soort gezichtsbedrog dat je trompe-l’oeil zou kunnen noemen. [Lees meer…] overDe anamorfosen van de Radboud Universiteit
Erasmusgebouw – Van Heyendael naar Manhattan en terug
In augustus 1987 kwam ik naar Nijmegen om kunstgeschiedenis te studeren. Op de eerste dag van de introductie stond een bezoek aan het Erasmusgebouw gepland. Vanaf de twintigste verdieping had je een prachtig uitzicht over de stad. En de twaalfde verdieping zou voor zes jaar ons ‘thuis’ zijn. We werden er warm welkom geheten. Maar met meteen ook een ferme waarschuwing, zo herinner ik me. ‘Jullie hebben gekozen voor een letterenstudie, dus jullie zullen de komende jaren heel veel moeten lezen.’ Met de studie is het goed gekomen en met het lezen ook. [Lees meer…] overErasmusgebouw – Van Heyendael naar Manhattan en terug
