Op X stelde iemand met het account Culture Critic de volgende vraag: Dear artists, what is preventing you from painting like this? Met daarbij een afbeelding van een overvol schilderij. Toen ik het zag was mijn eerste reactie Good taste, maar voor ik mijn reactie plaatste, zag ik dat collega-kunsthistoricus Wouter W. diezelfde reactie al had geplaatst. En toen ik er langer over nadacht, vroeg ik mezelf af of het wel slechte smaak was.
[Lees meer…] overTriomfantelijkCentraal, of de oorsprong van Dwarskijken
Vier jaar geleden, in januari 2020, begon ik op Dorsoduro met Dwarskijken, twee, en een enkele keer drie, schilderijen, beelden, foto’s of film-stills, die op een of andere manier met elkaar in verband te brengen zijn. Bij allerlei updates van de site heb ik zeven oudere stukken van het predicaat Dwarskijken voorzien. Maar al in het studiejaar 1987-1988 heb ik voor het eerst dwarsgekeken.
[Lees meer…] overCentraal, of de oorsprong van DwarskijkenFake Mozes
Je zult maar de geschiedenis in zijn gegaan als il Terribile, de verschrikkelijke. Dat is weinig vleiend, helemaal niet als paus. Het overkwam Giuliano della Rovere, beter bekend als Julius II. Waar hij die bijnaam aan te danken had, laat ik hier buiten beschouwing. Paus Julius II had ook zijn verdiensten, zeker voor de kunstgeschiedenis. Hij gaf architect Donato Bramante de opdracht om de nieuwe Sint Pieter te bouwen. Zijn privévertrekken in het Vaticaan, bekend geworden als de stanze, liet hij van fresco’s voorzien door de schilder Rafaël, terwijl Michelangelo de Sixtijnse kapel mocht beschilderen. Daarnaast kreeg Michelangelo nog een opdracht van Julius, namelijk om voor hem een praalgraf te maken. Dat is er ook gekomen, in 1545 voltooide Michelangelo het beeld van Mozes dat tegenwoordig een van de pronkstukken is in de basiliek van San Pietro in Vincoli. Alleen was dat wel 32 jaar na het overlijden van Julius.
[Lees meer…] overFake MozesCultuurtempel
“Als jij kunstgeschiedenis gaat studeren”, zei ooit een vriend tegen mij, “heb je al een voorsprong. Je weet dat de Prerafaëlieten na Rafaël komen en je kunt de architecten Charles en Tony Garnier uit elkaar houden.” Uiteraard heb ik nog heel erg veel moeten leren, maar ik weet nog steeds moeiteloos Charles Garnier te noemen als architect van de Parijse opera. En omdat die ook wel Opéra Garnier wordt genoemd, is het goed om te weten welke.
Op zoek naar Schwind (47): Nereïden
Poseidon is de Griekse god van de zee. Maar voor Poseidon waren er al andere goden van de zee. Een van hen was Nereus. Zijn dochters heten Nereïden en daarvan had hij er nogal wat, zo’n vijftig is de schatting. Twee van hen hebben in ieder geval bekendheid gekregen: Thetis, die trouwde met Peleus en de moeder werd van Achilles en Amphitrite, die getrouwd was met Poseidon. De Nereïden waren in de 19e eeuw een geliefd onderwerp om te schilderen. Ook Moritz von Schwind verbeeldde hen.
[Lees meer…] overOp zoek naar Schwind (47): Nereïden