Langs de Maasdijk, aan de noordkant van Cuijk staat een beeldengroep van Wim Klabbers. Hoewel ze totaal geen menselijke trekken hebben, herken je toch direct drie figuren die hier bijeen zijn. Afhankelijk van je perspectief kun je constateren dat een van de figuren wat groter is dan de twee andere. Je zou daaruit kunnen opmaken dat het gaat om een ouder, of in ieder geval een volwassene, en twee kinderen. De conversatie is volgens diverse bronnen de titel van dit werk. Of dat juist is, valt te betwijfelen, omdat er in Overasselt, zo’n tien kilometer van Cuijk, een beeld van Klabbers staat dat er heel ander uitziet, maar ook die titel draagt. Als de titel klopt, heeft het er veel van weg dat de grootste figuur aan het woord is en de andere twee schateren van het lachen. Hun achterover hellende houding duidt hierop. En mocht de titel juist zijn, dan moeten we ook constateren dat we kijken naar een heel ander soort conversatie dan die Pieter d’Hont verbeeldde in Het gesprek, waar ik vorige week over schreef.