Pas hoorde ik weer Sergej Rachmaninovs Die Toteninsel, het symfonisch gedicht waarvoor hij zich liet inspireren door een zwart-wit reproductie van het gelijknamige schilderij van Arnold Böcklin. De dood als onderwerp in een schilderij, maar dan niet als personificatie. Böcklin verwierf er wereldroem mee. Ik was wel benieuwd of de dood ook terug te vinden is in het werk van Moritz von Schwind.
[Lees meer…] overOp zoek naar Schwind (28): Der Tod und die MalereiVan Gogh op Ibiza
Caféterras bij nacht dacht ik toen ik eind april een foto zag in De Volkskrant bij een artikel over toerisme in coronatijden. Het perspectief met de nadruk op de linkerkant van de straat, het blauw van de nacht, het geel (bij Van Gogh het café, op de foto de jurk van de vrouw rechts), zelfs de keitjes roepen het schilderij in herinnering. Het kan haast niet anders of fotograaf Leo Vogelzang moet dit ook hebben gezien, toen hij de foto maakte op Ibiza, ver voor de crisis toesloeg.
[Lees meer…] overVan Gogh op IbizaOp zoek naar Schwind (27): Salonfähig
In het eerste deel van de nieuwe Netflix-serie Freud zit een scène waarin tijdens een avondje bij iemand thuis een tableau vivant wordt samengesteld. In een fractie van een seconde komt het originele schilderij langs, maar net lang genoeg om het te herkennen: Der Triumph der Ariadne van Hans Makart.
Op zoek naar Schwind (26): Landpartie
Rond 1860 schilderde Moritz von Schwind Die Landpartie: Schwind und Bauernfeld auf einem Leiterwagen of Schwind und Bauernfeld auf einer Landpartie, zoals het schilderij hier en daar ook wel genoemd wordt. We zien een platte kar, getrokken door twee paarden, rijden door een landschap. Op de bok zit iemand de paarden te drijven en in de kar staan vier bankje, waarvan er een bezet is door twee mannen. De voorste is Eduard von Bauernfeld, de achterste met stok schilder Moritz von Schwind. Op het eerste gezicht een aardig tafereeltje, maar er valt meer over te zeggen.
[Lees meer…] overOp zoek naar Schwind (26): LandpartieEulalia
“Never the same again? … One of the last visitors to the Tate Modern before it closed during the Coronavirus outbreak. Photograph: Jill Mead/The Guardian”, was het onderschrift bij de foto links. Was het een spontane actie van de vrouw in het museum en was fotografe Mead op het juiste moment op de juiste plek? Of heeft Mead de vrouw gevraagd om even te gaan liggen om een foto te kunnen maken die herinneringen opriep aan het schilderij rechts. Ik denk het laatste.
[Lees meer…] overEulalia