Venetië is een doolhof. Wie er voor het eerst komt, verdwaalt gegarandeerd meer dan eens. Ook wie er vaker is geweest raakt nog wel eens de weg kwijt. Een advies: niet in paniek raken. Er komt altijd een moment waarop je iets herkent en zegt: “Ah, ben ik hier.” Of het loopt dood en je moet terug. Venetië is een doolhof, omdat het dat op organische wijze geworden is. Steegjes en kanalen zijn niet zorgvuldig gepland. Anders is dat bij de meeste doolhoven of labyrinten. Die zijn zorgvuldig ontworpen.
[Lees meer…] overDolen door het labyrint van het levenAi Weiwei en de fiets als spiegel
‘There are nine million bicycles in Beijing’, zong Katie Melua een jaar of tien geleden. Ze stelt met wat moeilijk te controleren feitjes rond nauwelijks voorstelbare hoeveelheden vast hoeveel ze van haar vriendje houdt. En toch, die fietsen en Beijing hebben wel iets met elkaar te maken, zoals te zien is in het werk van de beroemdste kunstenaar van China: Ai Weiwei.
[Lees meer…] overAi Weiwei en de fiets als spiegelPoëzie (76): Valeri

Gedicht van Diego Valeri,
gevonden op de Fondamente dei Cereri, Dorsoduro, Venetië
Poëzie (74): Browning

Aforisme van Robert Browning
Gevonden op de zijgevel van Ca’ Rezzonico, Dorsoduro 3136, Venetië
Dorsoduro
‘Hoe laat gaat Venetië dicht?’ Deze bizarre vraag stelde ooit een Amerikaanse bezoeker aan een Venetiaan. Vanzelfsprekend sluit Venetië niet. Het is een stad, waar mensen werken en waar mensen wonen. Maar Venetië is wel een bijzondere stad. Bomen bijvoorbeeld vind je er nauwelijks. En auto’s zijn er helemaal niet. Ten minste niet voorbij Piazzale Roma, het grote plein aan het einde van de brug die Venetië verbindt met het vasteland.
[Lees meer…] overDorsoduro