Ergens halverwege de 19e eeuw werd, waarschijnlijk in Engeland, een slijtvaste vloerbedekking uitgevonden. Als je lijnzaadolie bloot stelt aan lucht, vormt zich een vel. En als je die lijnzaadolie giet over een drager, zoals een lap jute, kun je dat uitgeharde vel oppakken en oprollen.
Zoals dat vaker gaat met uitvindingen, komt van het een het ander. Kunstenaars zagen in linoleum een alternatief voor de houtsnede. De manier van werken is min of meer hetzelfde: je maakt een tekening, met een guts steek je weg wat je niet wilt zien. Met een roller breng je inkt aan en je drukt die op papier.
Drie dansende vrouwen
Drie vrouwen dansen in een straatje. Vanochtend kwam ik een foto tegen van Tony Vaccaro. Ik had nog nooit van hem gehoord. Hij werd als zoon van Italiaanse immigranten geboren in 1926 in het Amerikaanse stadje Greensburg.
Universeel ongemak
Fotografie is het bevriezen van de tijd. Het is een cliché dat al opgaat sinds de uitvinding van de fotografie. Toen duurde dat bevriezen nog wel eens enkele minuten, tegenwoordig kan het in duizendsten van een seconde. Met het stilzetten van de tijd ontstond ook een ander fenomeen: het fotografische moment. Het is het ogenblik waarin alles in het plaatje klopt, iedereen op de juiste plek staat of beweegt en de foto compositorisch perfect is. Zelf vind ik fotografen Henri Cartier-Bresson en Robert Doisneau meesters van het fotografische moment.
[Lees meer…] overUniverseel ongemakMuurmuseum: East Side Gallery
Langs de Mühlenstrasse in Berlijn staat nog een stuk muur, zo’n 1,3 kilometer. In 1990 kregen kunstenaars van over de hele wereld een uitnodiging om een stuk muur te beschilderen. Zo ontstond de East Side Gallery, een restant van een kil verleden, opgesierd met poëtische beelden en politieke statements. Maar er zijn over de hele wereld muren te vinden, die een bijzonder verhaal vertellen. Dat bracht mij op het idee een Muurmuseum op te richten. Virtueel uiteraard. En met de East Side Gallery als openingsmuur.
[Lees meer…] overMuurmuseum: East Side Gallery15 oktober: Mainssieux
Lucien Mainssieux (1885 – 1958), Jeune femme lisant sur la plage, verblijfplaats onbekend
Mainssieux werd waarschijnlijk geboren in Voiron, dichtbij Grenoble. Hij stierf er in ieder geval. Hij ging in Parijs naar de Académie Julian en had er contacten met Picasso, Matisse en Cézanne. Hij reisde veel en poogde zijn indrukken op het doek te vangen. Na een eerste reis naar Rome, was vervolgens Noord-Afrika geregeld het doel. Mainssieux was schilder, maar misschien nog wel meer musicus.
Dat er in dit schilderij een jonge vrouw zit te lezen op het strand is amper te zien. Haar badpak verraadt veel, maar het strand is niet echt herkenbaar. Ook is het onduidelijk of we zee zien of lucht. Waarschijnlijk allebei, want links achter het hoofd van de vrouw is iets geschilderd wat zou kunnen op een horizon, waarbij de zee met wat blauw is ingevuld en de lucht met wat wit. Daarbij is de rechterarm van de vrouw wel erg weinig in proportie en haar gezicht heel erg vlak.
