Gedicht van Aya Sabi
Gevonden door Anja Leerink op de Hertogensite in Leuven
Toen Aya Sabi (1995, Roermond) dertien jaar was, verhuisde haar Nederlands-Marokkaanse familie naar Genk in België. Sabi studeerde Biomedische Wetenschappen in Maastricht en Arabisch en Islamkunde aan de Katholieke Universiteit in Leuven. Al vroeg wist ze dat ze schrijfster wilde worden. In 2015 kreeg ze de mogelijkheid om eens in de twee weken een blog te schrijven op de nieuwssite van de Vlaamse omroep VRT. MO* en dagblad De Morgen boden haar respectievelijk in 2017 en 2020 de ruimte voor een column. In 2017 debuteerde Sabi met de verhalenbundel Verkruimeld land en in 2022 verscheen haar eerste roman, Half Leven. Telkens terugkerende thema’s in het werk van Sabi zijn onrecht, ongelijkheid en vrouwenemancipatie. In 2017 leidde dat tot een stevige controverse, toen ze in De Morgen de staatssecretaris voor asiel en migratie aanviel met een open brief met de titel Ik ben dus deporteerbaar.
In 2025 vierde de Katholieke Universiteit Leuven haar 600-jarig bestaan. Bij die gelegenheid gingen meer dan zeventig wetenschappers van de universiteit in gesprek met 16 dichters en kunstenaars. Zij vatten de stand van de wetenschap in een tal gedichten en kunstwerken, die een route door de stad vormden. Voor Aya Sabi was het uitgangspunt hoe we ons veilig kunnen voelen in de wereld. Daarbij heeft ze zich niet gericht op het trauma bij mensen, maar op de troost. Daarvoor liet Sabi zich inspireren door de polyvagaaltheorie, waarin het autonome zenuwstelsel een belangrijke rol speelt in sociaal gedrag en stressreacties.
De plek waar Sabi’s gedicht te lezen is, de nieuw te ontwikkelen Hertogensite, waar voorheen een ziekenhuis stond, is vlak bij het Vesaliusinstituut. De zestiende-eeuwse anatoom Andreas Vesalius (Andries van Wesele) was de eerste wetenschapper die uitgebreid aandacht besteedde aan het menselijk zenuwstelsel.
Geef een reactie