Het begon met een onschuldige tweet van Octavie Wolters over haar hond en het weer. Voor ik er erg in had ging het over carnaval, waar ik helemaal niets mee heb, en stuurde ze mij een link van een filmpje. Op het eerste gehoor een vrolijk en aanstekelijk liedje. Maar het liet me niet los. Sterker nog, naarmate ik het vaker luisterde, kwam het des te harder binnen.