Orgosolo schijnt de street-art-hoofdstad van Sardinië te zijn. Een foto van wat in eerste instantie als straatpoëzie beoordeeld was, blijkt veel meer. Het is een eerbetoon, maar tegelijk ook een beetje tegenstrijdig.
Orgosolo is een stadje dat tamelijk centraal ligt op het Italiaanse eiland Sardinië. Er wonen rond de 4000 Orgolesi, waarvan sommige in Italië bekend zijn geworden als voetballer of actrice. In 1962 ging de film Banditi a Orgosolo in première, waaraan het stadje jarenlang een kwalijke reputatie heeft overgehouden. Tegenwoordig is de belangrijkste claim-to-fame van Orgosolo de street art. Op talloze muren in het stadje zijn zo’n veertig schilderingen aan te treffen, vaak met een politieke lading.
Een daarvan is voorzien van de tekst ‘Felice il popolo che non a bisogno di eroi’. Gelukkig het volk dat geen behoefte heeft aan helden. In de schildering figureert een zittende oude man, die leunt op een wandelstok. Niet bepaald iemand die je als held zou willen aanduiden. Maar, zoals dat met oude mannen wel eens het geval is, zou je hem wel als autoriteit kunnen beschouwen.
Het felice il popolo is niet de enige tekst in de schildering. Er staat ook nog ‘La guerra significa massacrare migliaia di civili e mettere al governo chi garantisce il potere economico’. De oorlog betekent duizenden burgers afslachten en diegene in de regering brengen die economische macht garandeert. Dat kun je zien als een behoorlijk cynische kijk op oorlog, maar helemaal onterecht is het niet. Onder de tekst staat een naam, Gino Strada. Enig zoekwerk leidt in de richting van deze arts en vredesactivist.
Gino Strada werd geboren in 1948 in Sesto San Giovanni onder de rook van Milaan. Daar studeerde hij geneeskunde en specialiseerde hij zich tot traumachirurg. Hij werkte in tal van conflictgebieden zoals Afghanistan, Angola, Bosnië-Herzegovina, Ethiopië, Pakistan, Peru en Somalië. Gedreven door wat hij daar zag, ging hij zich met collega’s inzetten tegen het gebruik van landmijnen en was hij, samen met zijn echtgenote Teresa Sarti, mede-oprichter van Emergency, een internationale humanitaire organisatie die burgerslachtoffers van oorlog en landmijnen ondersteunt. Terwijl hij al jaren hartpatiënt was, overleed Strada in 2021 toch nog tamelijk plotseling.
Nu zou je met recht kunnen zeggen dat Gino Strada een held was. Hij zou zeker meer bekendheid hebben gehad als hij in 2013 namens de Vijfsterrenbeweging van Beppe Grillo president van de Republiek zou zijn geworden. Of hij in die rol gelukkig zou zijn geworden, is een andere vraag. Maar zeker zou hij wereldwijd meer invloed hebben gehad. Dat juist hij nu in Orgosolo wordt herinnerd met zijn uitspraak dat het volk dat geen behoefte heeft aan helden gelukkig is, heeft iets tegenstrijdigs. Maar misschien heeft hij gelijk en hebben we geen behoefte aan helden. Waar we anno 2025, meer dan tot nu toe in de 21e eeuw, wel behoefte aan hebben is aan meer Gino Strada’s.
Geef een reactie