Strofe uit een titelloos gedicht van M. Vasalis
Gevonden in de Tivolituin aan de Kruisstraat in Utrecht
Margaretha Leenmans (1909 – 1998) werd geboren in Den Haag. Ze studeerde geneeskunde en antropologie aan de Rijksuniversiteit Leiden. Daar raakte ze bevriend met jaargenoot prinses Juliana. In 1939 vestigde Leenmans zich als arts in Amsterdam. Daar maakte ze kennis met tal van vooraanstaande dichters. In dat jaar trouwde ze met Jan Droogleever Fortuyn, die later hoogleraar neurologie in Groningen zou worden. Na hun verhuizing naar Roden werkte Leenmans als kinderpsychiater in Assen en Groningen.
Ten slotte kreeg Leenmans in 1939 de mogelijkheid om met enkele gedichten te debuteren in het literair tijdschrift Groot Nederland, maar ze wilde niet dat duidelijk zou zijn dat de gedichten door een vrouw waren geschreven. De redactie ging niet akkoord met een ondertekening met alleen initialen. Uiteindelijk bedacht ze het pseudoniem M. Vasalis, M. van Margaretha en Vasalis als Latijnse variant van haar achternaam Leenmans.
Tijdens haar leven verschenen er slechts drie dichtbundels van Vasalis, met in totaal zo’n honderd gedichten. In 1940 debuteerde ze met de bundel Parken en woestijnen, in 1947 gevolgd door De vogel Phoenix en in 1954 door Vergezichten en gezichten. Postuum verzorgden Vasalis’ kinderen de bundel De oude kustlijn (2002). Naast haar gedichten schreef Vasalis ook essays en een novelle, Onweer (1940). Voor haar literair werk kreeg Vasalis in 1974 de Constantijn Huygensprijs toegekend en in 1982 de P.C. Hooftprijs.
Dit gedicht is afkomstig uit de bundel De vogel Phoenix.
Geef een reactie