Zo meen ik dat ook jij bent, gedicht van Jan Hanlo
Gevonden in de Benkovskistraat in Sofia, op de gevel van het Museum voor Natuurlijke Historie door Monique Marreveld
Jan Hanlo (1912 – 1969) werd geboren in Bandoeng. Binnen een jaar gingen zijn ouders uit elkaar, waarfna zijn moeder zich met Jan in Deurne vestigde. In 1927 verhuisden moeder en zoon naar Valkenburg. Tussen 1942 en 1958 woonde Hanlo in Amsterdam, waar hij enige tijd psychologie studeerde. Ziekte van zijn moeder voerde hem terug naar Zuid-Limburg. Vanaf 1944 schreef Hanlo gedichten. In 1952 leidde dat tot een enorme rel, toen hij in het blad Roeping, dat door het rijk werd gesubsidieerd, zijn klankgedicht Oote publiceerde. Zijn overig dichtwerk was minder avant-gardistisch. En in de laatste jaren voor zijn dood schreef Hanlo vooral proza. Die dood kwam plotseling, toen hij met zijn motorfiets in botsing kwam met een tractor die ineens van richting veranderde. Een groot deel van Hanlo’s werk verscheen postuum. Uit zijn nagelaten werk bleek dat hij in 1947 vanwege een psychose was opgenomen in een psychiatrische inrichting. Ook bleek hij kort voor zijn dood naar Marokko te zijn gereisd, omdat er daar volgens Hanlo, makkelijker gedacht werd over zijn homoseksuele en pedofiele geaardheid, iets waar hij als belijdend katholiek ook gewetensbezwaren over heeft gehad.
Geplaatst in 2004 op initiatief van Henriette J.C.M. van Lynden-Leijten, op dat moment Nederlands ambassadeur in Bulgarije. Het kreeg navolging door andere Europese landen
Geef een reactie