Portugese vertaling van een regel uit het gedicht De liefde moe van Remco Campert
Gevonden op de muur van restaurant Manna op de Oranjesingel in Nijmegen
Remco Campert (1929 – 2022) werd van het Amsterdams Lyceum gestuurd, omdat hij bleef zitten en veelvuldig spijbelde. Om wat te verdienen begon hij met het schrijven van reclameteksten en met vertalingen. In 1950 richtte hij met Rudy Koesbroek het tijdschrift Braak op. Een jaar later voegden zich ook Lucebert en Bert Schierbeek bij de redactie. Braak was een platform voor experimentele dichters, zoals ook Blurb van Simon Vinkenoog dat zou blijken te zijn. Nadat Vinkenoog in 1951 de bloemlezing Atonaal had uitgebracht, waarin ook Gerrit Kouwenaar, Jan Elburg en Hugo Claus een plek kregen, werden alle dichters aangeduid als Vijftigers.
Campert ging uit geldgebrek korte stukjes schrijven in diverse kranten en weekbladen. Ook schreef hij romans als Het leven is vurrukkulluk, waarmee hij zijn naam vestigde bij een breder publiek. In 1976 kreeg Campert de P.C. Hooft-prijs voor zijn poëzie.
De liefde moe verscheen in 1952 in de bundel Een standbeeld opwinden. Het kreeg meer bekendheid toen zanger/dichter Bram Vermeulen, ooit samen met Freek de Jonge Neerlands Hoop in bange dagen, het op muziek zette en De liefde moe als lied uitbracht.
Horas morrem como tias no domingo is de vertaling van de tweede regel Uren sterven als tantes op zondag. In die vertaling drukt het saudade uit, het typisch Portugese levensgevoel, waarin gemis, verlies, afstand, droefheid én liefde samen een rol spelen.
Geef een reactie