Zien is luisteren, gedicht van Yvonne Né
Gevonden door Sybrand op een brugleuning in het Boeimeerpark in Breda
Yvonne Né (* 1958, Goes; ook: Y. Né en Yvon Né) verhuist op haar zeventiende naar Breda om daar te studeren aan de Academie St. Joost. Aanvankelijk kiest ze voor grafische vormgeving, maar al na een paar maanden switcht ze naar autonome kunst en vrije schilderkunst. Sinds 1980 werkt ze als zelfstandig beeldend kunstenaar. Daarnaast schrijft ze poëzie en proza. In 1990 publiceert De Gids enkele van haar gedichten en drie jaar later verschijnt haar eerste bundel Het oor de bij. In 2005 wordt Né genomineerd voor het stadsdichterschap in Breda, maar valt de keuze op Olaf Douwes Dekker. In 2009 verschijnt Hier mag niets af zijn, Né’s verzamelde gedichten van 1990 tot 2005. Het levert haar een nominatie voor de Zeeuwse Boekenprijs op. In 2016 publiceert Né haar eerste roman, Het scheve meisje.
In 2002 besluit de gemeenteraad van Breda om de haven van de stad te heropenen. Speciaal daarvoor ontwerpt architect Lode Havermans een nieuwe Tolbrug. Onder de brug is een soort stuw en bij het klaterende water krijgt het gedicht Zien is luisteren, heel toepasselijk, een plek. In later jaren wijzigen de plannen en de stuw verdwijnt. Het gedicht krijgt, vormgegeven door Né zelf, een nieuw plek in het Boeimeerpark.
Geef een reactie