Gedicht van Ida Gerhardt
Gevonden op de IJsseldijk bij Zalk door Wim Eikelboom
Ida Gerhardt (1905 – 1997) gaat naar het Erasmiaans Gymnasium in Rotterdam, waar ze klassieke talen krijgt van dichter J.H. Leopold. Hij brengt zijn liefde voor de klassieke talen, de filosofie en de poëzie over op zijn leerling, maar ook op Gerhardts latere levensgezellin Marie van der Zeyde. Gerhardt studeert klassieke talen in Leiden en later in Utrecht. Hier treft ze Van der Zeyde weer, die in Utrecht Nederlands studeert. Na hun afstuderen gaat Gerhardt, midden in de crisistijd, op zoek naar werk. In 1935 begint ze met het schrijven van gedichten en een jaar later verschijnt haar eerste gedicht Kinderspel in druk in het tijdschrift Tijd en Taak, waar Van der Zeyde inmiddels redacteur is. Ook vindt ze werk op het Stedelijk Gymnasium in Groningen. In haar vrije tijd vertaalt ze De Rerum Natura van Titus Lucretius Carus, waarop ze in 1942 promoveert. In 1939 verhuist Gerhardt naar het Gemeentelijk Lyceum in Kampen.
Op 9 mei 1940 verschijnt Gerhardts eerste bundel, Kosmos. De inval door de Duitsers, een dag later, en de bezetting van Nederland inspireren Gerhardt tot het schrijven van Het carillon, een van haar bekendste gedichten. Voor haar tweede bundel, Het veerhuis (1945) krijgt ze de Lucy B. en C.W. van der Hoogtprijs. In 1951 vraagt de Werkplaats Kindergemeenschap van Kees Boeke Gerhardt om de gymnasiumafdeling te gaan leiden. Dit blijft ze twaalf jaar doen, totdat ze vanwege haar zwakke gezondheid wordt afgekeurd. In de tussentijd is ze gaan samenwonen met Marie van der Zeyde.
Na haar leraarsloopbaan begint Gerhardt met het vertalen van psalmen, waarvoor ze bovendien Hebreeuws leert. Pas in de jaren ’70 en ’80, wordt Gerhardt door haar gedichten steeds bekender bij een groot publiek. Een belangrijk thema in haar werk is haar ongelukkige jeugd, waarin ze voortdurend overhoop lag met haar moeder. Ook de teloorgang van het Hollandse landschap, waar ze in haar tijd in Kampen van is gaan houden, komt geregeld terug. Gerhardt is zelf zeer religieus, maar moet niets hebben van benepen calvinistische kringen. Voor haar werk ontvangt ze tal van literaire prijzen, met als hoogtepunt de P.C. Hooftprijs voor haar gehele oeuvre in 1979.
Geef een reactie