Hallo, (afbladderend) gedicht van Victor Vroomkoning
gevonden op de gevel van De Lindenberg – huis voor de kunsten in Nijmegen (in 2016 verwijderd)
Walter van der Laar (* 1938, Boxtel) heeft een Nederlandse vader en een Vlaamse moeder. Zij vlucht tijdens de Eerste Wereldoorlog uit Antwerpen naar het neutrale Nederland. Haar geschiedenis plus zijn jeugdjaren tijdens de Tweede Wereldoorlog maken diepe indruk op de jonge Van der Laar en spelen in zijn werk een telkens terugkerende rol.
Van der Laar zit een jaar lang op een internaat in Venray, maar is daar doodongelukkig. Op het Sint-Joriscollege in Eindhoven haalt hij alsnog zijn HBS-A diploma, waarna hij achtereenvolgens MO-A en MO-B Nederlands doet en uiteindelijk zijn doctoraal haalt aan de universiteit in Nijmegen. Gedurende meer dan dertig jaar is hij leraar Nederlands in het mbo en het hbo. Op latere leeftijd studeert hij in Nijmegen Filosofie, een stduie die hij cum laude afrondt.
In 1983 debuteert hij onder het pseudoniem Victor Vroomkoning, met de bundel De einders tegemoet, als dichter. Er zullen nog veel bundels volgen, waaronder het geruchtmakende Lippendienst (1997), dat hij onder het heteroniem Stella Napels publiceert.
Van 2006 tot 2008 is Victor Vroomkoning stadsdichter van Nijmegen. In die functie schrijft hij het gedicht Hallo, een verwijzing naar het klooster van de Zusters van Hallo dat hier ooit heeft gestaan.
hallo
∆ betreed ∆
mijn kunstnijver
labyrint. ik ben een soek
in het diepst van mijn verwachten.
gelaagd geschapen naar de menselijke
maat zal ik verdiepen, boeien en verstrooien.
naar buiten introvert maar binnenin leg ik me uit.
mijn bijenkorf zoemt. zoek, dwaal, ontdek de vindplaats
in jezelf. verwonder en ontwikkel, wees dilettant en kenner
tegelijk. proef in mijn werkplaats de schone vrije kunsten. bestijg
∆ mijn muzenberg aan de over van de eeuwige rivier, de goden nabij ∆
Sinds 8 februari 2019 is het gedicht weer te lezen in De Lindenberg. De bijzondere vormgeving is verzorgd door Suzan van Lieshout.
Geef een reactie