Gedicht van Willem van Toorn
Gevonden op de Waalkade in Zaltbommel
Willem van Toorn (1935 – 2024) werkte als chemisch analist, onderwijzer en redacteur bij een uitgeverij, voor hij als schrijver en vertaler zijn brood kon verdienen. Hij had als schrijver al een behoorlijke lijst titels (proza en poëzie) op zijn naam staan, toen hij in 1988 redacteur werd van Raster. Ook werkte hij mee aan tal van andere literaire tijdschriften. Hij schreef twee jeugdboeken: Rooie (1991) en Heer Doos (1997), die beide met een Zilveren Griffel bekroond werden. De laatste jaren woonde Van Toorn in Frankrijk.
Tussen stad en rivier wil het oog een grens
getrokken zien die helder aangeeft waar
schoonheid kan overvloeien in gevaar.
Maar wie de maat overschrijdt ontneemt de mens
zijn gezicht op het leven zelf. De stad
verlatend door de poort wil een bewoner water
ervaren, schepen, uiterwaarden
en boven al die schittering uit de strak
gespannen nieuwe brug. Geen muur
die schijn van eeuwige veiligheid belooft
zal dit stromen onttrekken aan het oog:
steeds gelijk en steeds anders – de rivier.
Willem van Toorn, 2000
Geef een reactie