Zelfmoord des zeemans van Paul van Ostaijen
Gevonden voor de schouwburg aan de Schouwburgring in Tilburg
Paul van Ostaijen (1896 – 1928) werd geboren in Antwerpen, maar kreeg via zijn vader de Nederlandse nationaliteit. Pas toen hij 22 was, kreeg hij ook de Belgische nationaliteit.
In Antwerpen ging hij naar het Onze-Lieve-Vrouwecollege, maar hij werd daar weggestuurd voor het verspreiden van verboden literatuur. Vervolgens ging hij naar het Koninklijk Antheneum, waar hij zich aansloot bij de Vlaamsche Bond met Vlaamsgezinde leerlingen. Maar ook van deze school werd hij weggestuurd. In 1913 verhuisde het gezin Van Ostaijen naar Hove, nadat vader Van Ostaijen zijn loodgietersbedrijf had verkocht en ging rentenieren. Paul raakte bevriend met onder andere beeldend kunstenaar Floris en Oscar Jespers. Met enkele anderen begonnen zij in 1916 de Bond Zonder Verzegeld Papier met een eigen uitgeverij Het Sienjaal. In het landhuis in Hove schreef Van Ostaijen zijn eerste gedichten die later een plek zouden krijgen in zijn eerste bundel Music-Hall. Zeer waarschijnlijk schreef Van Ostaijen in deze tijd ook zijn bekende gedicht Marc groet ’s morgens de dingen, geïnspireerd door het zoontje van Floris Jespers. Tijdens de Eerste Wereldoorlog hield Van Ostaijen zich in Antwerpen geregeld op in avant-garde kringen, waar men goed op de hoogte was van bijvoorbeeld het futurisme in Italië en het expressionisme in Duitsland. Zelf begon Van Ostaijen zich steeds meer als een Engelse dandy te kleden.
In 1918 dreigde er voor Van Ostaijen, nadat hij een kardinaal had beledigd, een boete en een gevangenisstraf. Om die te ontlopen vluchtte hij naar Berlijn. Hier schreef hij onder meer Huldedicht aan Singer. Terug in België werd er in 1921 bij Van Ostaijen tuberculose geconstateerd. In 1928 zou hij, behoorlijk vereenzaamd, aan de ziekte overlijden.
Van Ostaijens poëzie wordt gekenmerkt door veelvuldig gebruik te maken van klanken en herhaling. In druk hebben zijn gedichten heel vaak een bijzondere typografie.
Het gedicht Zelfmoord des Zeemans is afkomstig uit Nagelaten gedichten (1928).
Bijzonderheid: de titel van het gedicht ontbreekt op de tegel.
Geef een reactie