Eerste en laatste regels uit het gedicht All’ Italia van Aleksandr Poesjkin
Gevonden op de sokkel van het beeld van beeldhouwer Yuri Orekhov, vlakbij de Viale Esculapio in Villa Borghese in Rome
Кто знает край, где небо блещет
Неизъяснимой синевой,
Где море тёплою волной
Вокруг развалин тихо плещет;
Где вечный лавр и кипарис
На воле гордо разрослись;
Где пел Торквато величавый;
Где и теперь во мгле ночной
Адриатической волной
Повторены его октавы;
Где Рафаэль живописал;
Где в наши дни резец Кановы
Послушный мрамор оживлял,
И Байрон, мученик суровый,
Страдал, любил и проклинал?
Chi conosce la terra dove il cielo
d’indicibile azzurro si colora?
dove tranquillo il mar con l’onda sfiora
rovine del passato?
dove l’alloro eterno ed il cipresso
crescon superbi? dove il gran Torquato
cantò? dove anche adesso
ne la notte profonda
i canti suoi va ripetendo l’onda?
la terra ove dipinse Raffaello,
dove gli ultimi marmi
animò di Canova lo scalpello
e Byron rude martire ne’ carmi
dolore, amore effuse e imprecazione?
Italia, terra magica, gioconda
terra d’ispirazione!
Wie kent het land waar de hemel
zich onuitsprekelijk blauw kleurt?
waar de kalme zee met de golfslag
ruïnes uit het verleden beroert?
waar de eeuwige laurier en de cipres
fier groeien? waar de grote Torquato
zong? waar ook nu nog
in de diepe nacht
zijn liederen de golfslag herhalen?
het land waar Rafaël schilderde,
waar het laatste marmer
Canova’s beitel bezielde
en Byron de ruwe martelaar in zijn gedichten
pijn, liefde en krachtermen uitstortte?
Italië, magisch land, vreugdevol
land van inspiratie!
Vertaald met hulp van DeepL.com (gratis versie)
Geef een reactie